วงการเอวี (AV) ของประเทศญี่ปุ่นเป็นอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ที่มีระบบเบื้องหลังการทำงานที่หลายคนอาจยังไม่เคยทราบมาก่อน โดยเฉพาะเรื่องของ “การจัดเกรด” นักแสดงหญิง ซึ่งแต่ละเกรดมีความหมายซ่อนอยู่มากมาย ทั้งในเรื่องของรูปแบบสัญญา เงื่อนไขการทำงาน และรายได้ บทความนี้จะพาไปเจาะลึกข้อมูลเบื้องหลังเพื่อทำความเข้าใจว่า ระบบเกรดของสาวๆ AV นั้นมีความแตกต่างกันอย่างไรบ้าง

ทำไมต้องมีการจัดเกรดนักแสดง AV?

การแบ่งเกรดในวงการ AV นั้นเปรียบเสมือนการระบุ “ลักษณะของสัญญาการทำงาน” ของนักแสดงแต่ละคน ว่ามีขอบเขตการรับงานหรือรายได้อยู่ในระดับไหน โดยหลักๆ แล้วสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ระดับ ดังนี้

1. นักแสดงเกรด A (ทันไตโจยู – Tantai Joyu)

นักแสดงเกรด A ถือเป็นเกรดที่อยู่จุดสูงสุดและมีจำนวนน้อยที่สุดในวงการ มีเพียงหยิบมือเดียวเท่านั้นเมื่อเทียบกับนักแสดงทั้งหมด

• ลักษณะเด่น: เป็นนักแสดงที่ “ชื่อขายได้ หน้าขายดี” มีรูปร่างหน้าตาและชื่อเสียงดึงดูดลูกค้าได้จนค่ายหนังกล้าลงทุนด้วย
• สัญญาการทำงาน: ต้องเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงสังกัดค่ายอย่างจริงจังแบบผูกขาด และไม่สามารถรับงานจากค่ายอื่นที่ไม่ได้เซ็นสัญญาได้
• ปริมาณงาน: โดยปกติจะรับเล่นหนังเพียงเดือนละ 1 เรื่องเท่านั้น เวลาที่เหลือจะใช้ไปกับการโปรโมทหรือออกอีเวนต์ที่ค่ายจัดให้เพื่อส่งเสริมการขาย
• จุดสังเกต: บนหน้าปก DVD จะมีรูปใบหน้าของนักแสดงใหญ่ๆ ชัดเจน และมีชื่อติดอยู่บนหน้ากล่องเป็นหลัก เพราะแผ่นหนึ่งจะเล่นเพียงคนเดียว
• ตัวอย่างนักแสดง: ดารา AV ที่มีชื่อเสียงและเคยเข้ามารับงานในไทยหลายคนล้วนเป็นดาราเกรด A ทั้งสิ้น เช่น อาโออิ โซระ (Aoi Sora), โลล่า (Lola), โช นิชิโนะ (Sho Nishino) และ โนโนะ (Nono)

2. นักแสดงเกรด B (คิคาคุทันไตโจยู – Kikaku Tantai Joyu)

นักแสดงเกรด B หรือที่มักเรียกสั้นๆ ว่า “คิคาคุ” จะมีลักษณะการทำงานคล้ายกับ “ฟรีแลนซ์ครึ่งตัว” (Semi-Freelance)

• ลักษณะเด่น: ชื่อและหน้าตายังพอใช้เป็นจุดขายได้ แต่ไม่ได้เซ็นสัญญาผูกมัดแบบตายตัวกับค่ายใดค่ายหนึ่ง
• สัญญาการทำงาน: สามารถเลือกรับงานได้อย่างอิสระ จะวิ่งรับงานกี่ค่ายหรือเล่นกี่เรื่องต่อเดือนก็ได้
• รายได้: เนื่องจากไม่มีเพดานเงินเดือนที่ถูกระบุไว้ในสัญญาเหมือนดาราเกรด A หากขยันรับงานก็สามารถมีรายได้ต่อเดือนสูงกว่าดาราเกรด A เสียอีก ยกตัวอย่างเช่น ริออน อุเอฮาระ (Rion Uehara) ที่เคยรับงานสูงสุดถึง 25 ครั้งในเดือนเดียว
• จุดสังเกต: หน้าปกผลงานมักจะไม่ได้มีแค่คนเดียว แต่จะมีนักแสดงหลายคน (เช่น 4 คน หรือ 6 คน) ปรากฏอยู่บนปกพร้อมมีชื่อกำกับอยู่ใต้งาน

3. นักแสดงเกรด C (คิคาคุโจยู – Kikaku Joyu)

นักแสดงกลุ่มนี้คือกลุ่มที่มีจำนวนมากที่สุดในวงการ โดยคิดเป็นสัดส่วนมากกว่า 60-80% ของนักแสดง AV ทั้งหมด

• ลักษณะเด่น: มักเป็นผู้ที่ไม่อยากเปิดเผยตัวตน ทั้งชื่อหรือใบหน้าบนปกผลงาน เพื่อป้องกันไม่ให้คนรอบข้างรู้ หลายคนมีงานประจำทำอยู่แล้ว (เช่น พนักงานออฟฟิศ) แต่มารับงานเพื่อหารายได้เสริม
• สัญญาการทำงาน: รับงานแบบวันต่อวัน (Job by Job) จบงานแล้วจบเลย ไม่ต้องเซ็นสัญญาระยะยาว โดยผ่านการติดต่องานกับเอเยนต์เมื่อมีเวลาว่างหรืออยากทำ
• ความสำคัญต่อวงการ: แม้จะไม่ได้มีชื่อเสียง แต่นักแสดงเกรด C มีความสำคัญมากในการเติมเต็มความแฟนตาซีให้กับหนัง AV โดยเฉพาะเวลาที่มีการถ่ายทำฉากใหญ่ๆ ที่ต้องการผู้ร่วมแสดงจำนวนมาก (บางฉากอาจใช้คนถึง 100 คน) ซึ่งในทางปฏิบัติไม่สามารถจ้างดาราเกรด A หรือ B ทั้งหมดมาเข้าฉากได้ การมีนักแสดงเกรด C มารับบทตัวประกอบจึงทำให้หนังมีความน่าสนใจและไม่จำเจ

สรุป อุตสาหกรรมหนัง AV ของญี่ปุ่นสามารถเติบโตและสร้างโลกแห่งความฝันให้ผู้ชมได้ตลอดช่วง 30-40 ปีที่ผ่านมา ส่วนหนึ่งเกิดจากโครงสร้างการจัดเกรดนักแสดงที่ชัดเจนและเป็นระบบ ไม่ว่าจะเป็นดาราเกรด A ที่ใช้ชื่อเสียงดึงดูด ดาราเกรด B ที่เน้นความขยันและยืดหยุ่น ไปจนถึงดาราเกรด C ที่เปรียบเสมือนฟันเฟืองสำคัญในฐานะตัวประกอบ ทั้งหมดนี้คือเบื้องหลังการทำงานสุดเข้มข้นที่จะช่วยให้คุณเข้าใจวงการนี้ได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น!